ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ

Οι μαθητές  με κινητικές αναπηρίες έχουν να αντιμετωπίσουν δυο θεωρίες. Η μια έχει να κάνει με το ότι η όλη διαφορά τους από τους υπόλοιπους συμμαθητές έγκειται στην κίνηση και η άλλη ότι διαφέρουν στα πάντα και για το λόγο αυτό δεν έχουν θέση στα γενικά σχολεία. Αυτό στηρίζεται στην άποψη ότι η παρουσία παιδιών με τέτοιου είδους προβλήματα και ειδικότερα εκείνων με παραμορφωμένα ή ασχημάτιστα μέλη, επηρεάζει αρνητικά τους αρτιμελής μαθητές και ενδέχεται να λειτουργήσει αρνητικά ση διαδικασία της μάθησης.

Η αλήθεια είναι πως καμία από τις παραπάνω θεωρίες δεν ισχύει. Οι πραγματικές διαφορές που ενδέχεται να υπάρξουν είναι ως προς τον τρόπο διδασκαλίας. Επίσης λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι μαθητές με κινητικά προβλήματα, υπάρχει περίπτωση να χρειαστούν ψυχολογική υποστήριξη από τον εκπαιδευτικό ή από ψυχολόγο.

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο βέβαια είναι η θετική συμβολή των συμμαθητών, εφόσον έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα τόσο από τους γονείς όσο και από τους εκπαιδευτικούς. Τα αρτιμελή παιδιά θα είναι τότε σε θέση να κατανοήσουν τι «μπορούν» και τι «δεν μπορούν» οι συμμαθητές τους και με την σωστή καθοδήγηση θα εστιάσουν και θα αναδείξουν τις δυνατότητες αυτών των παιδιών παρά τις αδυναμίες. Ο λόγος λοιπόν που η αντιμετώπιση των μαθητών με κινητικές αναπηρίες κρίνεται πολύπλευρη, είναι ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι και κυρίως οι ενήλικες, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι  δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο το κομμάτι της μετάδοσης γνώσης και ότι το σχολείο δεν προσφέρει μόνο ακαδημαϊκή εκπαίδευση, αλλά διδάσκει στα παιδιά να συνυπάρχουν αρμονικά, να συνεργάζονται, να σέβονται, να αγαπούν!