ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΔΥΣΛΕΞΙΑ

Τα παιδιά με δυσλεξία διακατέχονται από ένα συνεχές άγχος και ψυχολογική πίεση. Αυτό οφείλεται αφενός στο ότι προσπαθούν  να επιτύχουν μια ικανοποιητική επίδοση και αφετέρου επειδή δεν μπορούν να ακολουθήσουν το επίπεδο των συμμαθητών τους μέσα στη σχολική τάξη εξαιτίας του μεγαλύτερου χρόνου που χρειάζονται για την εκπλήρωση των καθηκόντων τους. Τις περισσότερες φορές δεν καταφέρνουν να ελέγξουν το άγχος τους με αποτέλεσμα να επιδρά αρνητικά και στις δυνατότητες οργάνωσης και προγραμματισμού των δραστηριοτήτων τους.

Όσο αφορά τον συναισθηματικό τομέα, το άγχος προκαλεί υπερευαισθησία, αίσθημα αναξιοπιστίας, χαμηλή αυτοεκτίμηση ή ακόμα και εχθρική συμπεριφορά, λόγω της συνεχιζόμενης σχολικής αποτυχίας η οποία  καλλιεργεί στα παιδιά το αίσθημα ότι η αδυναμία τους να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις μέσα στη σχολική τάξη είναι αξεπέραστη, και κάποιες φορές είναι δυνατόν να οδηγήσει ακόμα και σε εμφάνιση καταθλιπτικών συμπτωμάτων. 

Τα παιδιά με δυσλεξία φτάνουν στα όρια των προσπαθειών και των δυνατοτήτων τους αλλά η ανάγνωση και η γραφή δεν είναι σε υψηλό επίπεδο και οι απαιτήσεις από το περιβάλλον τους για καλύτερες επιδόσεις δεν περιορίζονται, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν ψυχική κούραση, νευρικότητα, αίσθημα ανικανότητας και χαμηλής αυτοεκτίμησης. Συχνά παρουσιάζουν μειωμένα κίνητρα για μάθηση, απροθυμία για τη σχολική φοίτηση, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις ενδέχεται να οδηγηθούν ακόμη και σε εκδήλωση σχολικής φοβίας. Το κάθε παιδί αναγνωρίζει τις αδυναμίες του και καλλιεργεί ένα αίσθημα ανασφάλειας και χρόνιου φόβου σχετικά με την άποψη που έχει το σχολικό αλλά και το οικογενειακό περιβάλλον για το ίδιο το παιδί. Τέλος, στην περίπτωση που το παιδί δεν έχει διαγνωστεί με δυσλεξία, αντιμετωπίζει επιπρόσθετους φόβους που αφορούν τη διαφορετικότητά του, κάτι το οποίο  επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ψυχολογική του κατάσταση.