ΣΥΝΕΡΓΑΣΊΑ ΣΧΟΛΕΙΟΥ - ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

Η γονεϊκή εμπλοκή περιγράφει τις δραστηριότητες των γονέων στο σπίτι και στο σχολείο, με στόχο την στήριξη των παιδιών τους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η γονεϊκή εμπλοκή  λαμβάνει χώρα σε τρία επίπεδα, στο πλαίσιο της οικογένειας, του σχολείου και το πλαίσιο επικοινωνίας σχολείου - οικογένειας.

 Η ενεργός συμμετοχή των γονέων φαίνεται να έχει θετικά αποτελέσματα στους μαθητές ανεξαρτήτως ηλικίας, και κοινωνικοοικονομικής τάξης. Οι μαθητές επιδεικνύουν μεγαλύτερο ζήλο και αυτό φαίνεται από την αύξηση της συμμετοχής στην τάξη, βελτίωση της απόδοσής τους, την υπευθυνότητα για την διεκπεραίωση των εργασιών τους. Όπως είναι λογικό, η συμμετοχή των γονέων έχει αντίκρυσμα και στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των μαθητών, ενισχύοντας την αυτοπεποίθησή τους, υιοθετώντας μια θετική στάση απέναντι στο σχολικό πλαίσιο και φυσικά προλαμβάνει τις δυσκολίες προσαρμογής ενός παιδιού -κάτι για το οποίο θα μιλήσουμε σε μελλοντικό άρθρο-. Επιπλέον, εκτός των μαθητών, η επαφή των γονέων με το σχολείο διευκολύνει σε σημαντικό βαθμό και τους εκπαιδευτικούς καθώς τους βοηθά να κατανοήσουν καλύτερα τις ανάγκες των παιδιών και βρίσκουν την κατάλληλη υποστήριξη για τη συνέχιση του έργου τους. 

Η συνεργασία σχολείου - οικογένειας, είναι δυνατόν να επηρεαστεί από κάποιους παράγοντες όπως την προσωπικότητα του παιδιού, η νοοτροπία των γονέων και οι προσδοκίες των εκπαιδευτικών.

Αναφορικά με την ηλικία προκύπτει ότι η γονεϊκή εμπλοκή είναι πιο έντονη κατά τη φοίτηση στο δημοτικό, ενώ μεγαλώνοντας το παιδί μειώνεται. Επίσης εξαρτάται και από το φύλο, συνήθως οι γονείς των αγοριών εμπλέκονται περισσότερο πιθανόν λόγω του ότι είναι εκ φύσεως πιο ζωηρά και τέλος οι μαθησιακές επιδόσεις του παιδιού φαίνεται να επηρεάζουν την εμπλοκή των γονέων, κυρίως στις περιπτώσεις όπου οι σχολικές επιδόσεις είναι αρνητικές. 

Όσο αφορά τους γονείς, η συνεργασία τους με το σχολείο επηρεάζεται από την εκπαιδευτική εμπειρία τους, καθώς βλέπουμε γονείς που επειδή είχαν αρνητικές εμπειρίες ως μαθητές, μπορεί να διατηρούν επιφυλακτική στάση απέναντι στους εκπαιδευτικούς ή και να απέχουν από τις σχολικές δραστηριότητες. Επιπλέον, σημαντικό ρόλο παίζει και το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο των γονέων, καθώς γονείς με υψηλή ή μεσαία μόρφωση θεωρούν καθήκον να συμμετέχουν και να μεταλαμπαδεύσουν στα παιδιά τους τις γνώσεις και τις ικανότητές τους. Από την άλλη πλευρά, γονείς με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο θεωρούν ότι η εκπαίδευση είναι καθαρά καθήκον των εκπαιδευτικών ή νιώθουν ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν τα παιδιά τους. Υπάρχουν βέβαια και γονείς που ανήκουν σε ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού όπως σοβαρά βιοποριστικά προβλήματα, μονονονεϊκότητα και απουσία ελεύθερου χρόνου λόγω φόρτου εργασίας όπου δεν τους επιτρέπει την εμπλοκή στην εκπαιδευτική διαδικασία των παιδιών τους. Τέλος, υπάρχει και η κατηγορία των αλλοδαπών οι οποίοι λόγω των γλωσσικών και πολιτιστικών διαφορών, δεν είναι σε θέση να έχουν μια καλή συνεργασία.

Οι εκπαιδευτικοί από την πλευρά τους, μπορεί να αποθαρρύνουν τους γονείς να συμμετέχουν λόγω του ότι υποβόσκει ο φόβος της απειλής για το επαγγελματικό τους έργο. Παράλληλα, πιστεύουν ότι οι γονείς πολλές φορές αρνούνται να καταλάβουν τη θέση των εκπαιδευτικών σε ορισμένα πράγματα και δεν τους υποστηρίζουν όσο θα έπρεπε. Τέλος, κάποιοι εκπαιδευτικοί μπορεί να υιοθετούν την άποψη ότι οποιοδήποτε πρόβλημα υπάρχει σε μαθητές και γονείς είναι προσωπική υπόθεση αυτών και η ενασχόληση του εκπαιδευτικού δεν αποτελεί υποχρέωσή του.