ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΔΕΠ-Υ

Η διάγνωση ΔΕΠΥ σε παιδιά 5 ετών και κάτω είναι δύσκολη. Αυτό συμβαίνει επειδή πολλά παιδιά προσχολικής ηλικίας παρουσιάζουν συμπεριφορές οι οποίες είναι χαρακτηριστικές της διαταραχής αυτής, αλλά για παιδιά ηλικίας κάτω των 5 θεωρούνται φυσιολογικές βάση του αναπτυξιακού τους επιπέδου. Επιπρόσθετα, τα παιδιά παρουσιάζουν πολύ γρήγορες αλλαγές κατά τη διάρκεια των προσχολικών χρόνων. Είναι επίσης δύσκολο να γίνει διάγνωση ΔΕΠΥ όταν το παιδί έχει ήδη εισέλθει στην εφηβεία.

Δεν υπάρχει μία και μοναδική δοκιμασία για αξιολόγηση της ΔΕΠΥ. Η διαδικασία αξιολόγησης απαιτεί πολλαπλά βήματα και αφορά τη συλλογή πολλών πληροφοριών από διάφορες πηγές. Στην αξιολόγηση λαμβάνουν μέρος οι γονείς, το παιδί, το σχολείο του παιδιού και άλλα σημαντικά για το παιδί άτομα. Σε συνδυασμό με την παρατήρηση της συμπεριφοράς του παιδιού, ο Ειδικός θα ζητήσει και την αξιολόγηση της φυσικής κατάστασης του παιδιού. Είναι απαραίτητο ένα πλήρες ιατρικό ιστορικό για να αξιολογηθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες παρουσιάζονται οι πιο πάνω συμπεριφορές και για να διερευνηθεί εάν υπάρχουν άλλες μεταβλητές οι οποίες μπορεί να επηρεάζουν τη συμπεριφορά του παιδιού σας. Επίσης, ο ειδικός θα μιλήσει με το παιδί  για το πώς το ίδιο ενεργεί και αισθάνεται.

Εάν υπάρχουν ανησυχίες για ύπαρξη κάποιας από τις πιο κάτω δυσκολίες, ο Ειδικός ίσως χρειαστεί να παραπέμψει το παιδί σας για περαιτέρω αξιολόγηση από κάποιο πιο εξειδικευμένο άτομο. Εάν υπάρχει νοητική στέρηση, αναπτυξιακή διαταραχή, όπως προβλήματα λόγου, κινητικές δυσκολίες ή κάποια μαθησιακή διαταραχή, δυσκολίες όρασης ή/και ακοής, διαταραχή μείζονος κατάθλιψης ή άγχους, σοβαρής μορφής αντιδραστική συμπεριφορά.

Ο γονέας θα πρέπει να παρέχει χρήσιμες πληροφορίες όσον αφορά στη συμπεριφορά του παιδιού σας και πως επηρεάζει τη ζωή του στο σπίτι, το σχολείο και σε άλλες κοινωνικές καταστάσεις. Επιπλέον ο ειδικός χρειάζεται να πάρει πληροφορίες για το παιδί και από τη δασκάλα της τάξης του, καθώς παιδιά ηλικίας 6 με 12 ετών περνούν πολλές από τις παραγωγικές τους ώρες στο χώρο του σχολείου, για το λόγο αυτό οι δάσκαλοι προσφέρουν πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Το παιδί είναι δυνατόν να παρουσιάζει διαφορετικές συμπεριφορές στο σπίτι σε σύγκριση με συμπεριφορές που παρουσιάζει σε άλλα πλαίσια, όπως είναι το σχολείο, το σπίτι τις γιαγιάς και του παππού, η απογευματινή τάξη των φροντιστηρίων κ.τ.λ. Είναι απαραίτητο ο ειδικός να ζητά άμεσες πληροφορίες για το πώς το παιδί δρα και συμπεριφέρεται σε περισσότερο από ένα πλαίσια. Είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη άλλοι πιθανοί λόγοι για τους οποίους παρουσιάζονται τα συμπτώματα σε αυτά τα πλαίσια. Σε κάποιες περιπτώσεις, ίσως να είναι χρήσιμη η εμπλοκή και άλλων ειδικών ψυχικής υγείας όπως είναι ο ψυχίατρος και ο κλινικός ψυχολόγος. Για όλους λοιπόν τους παραπάνω λόγους σχολιάζω και τεκμηριώνω την φράση «  Για τη διάγνωση της ΔΕΠ-Υ χρειάζεται συνδυασμός των υπαρχουσών μεθόδων αξιολόγησης και απαιτείται πολυεπίπεδη διαγνωστική αξιολόγηση.»