Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗ

Το έργο του λογοθεραπευτή είναι η αξιολόγηση, η διάγνωση και η θεραπεία των διαταραχών λόγου και ομιλίας. Τα προβλήματα στη γλωσσική εξέλιξη ενός παιδιού παρεμποδίζουν τη σωστή χρήση της μητρικής γλώσσας στα τρία επίπεδα της, το φωνολογικό, το συντακτικό και το μορφολογικό. Ένας λογοθεραπευτής μπορεί να διαγνώσει και να αντιμετωπίσει την  καθυστέρηση στην εξέλιξη του λόγου, διαταραχές άρθρωσης και ροής της ομιλίας, μερικές ή ολικές διαταραχές προφορικής έκφρασης, αρθρωτικές διαταραχές λόγω ανατομικών δυσλειτουργιών, διαταραχές Φώνησης, κατανόησης και έκφρασης, διαταραχές σίτισης, κατάποσης κλπ.

Η πρόληψη και η διάγνωση γίνονται χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους και δοκιμασίες αξιολόγησης που συνήθως περιλαμβάνουν ειδικές ασκήσεις με τη χρησιμοποίηση εποπτικού υλικού όπως κάρτες, παιχνίδια, βιβλία, ηλεκτρονικά προγράμματα και όργανα. Αφού αξιολογήσει το επικοινωνιακό και γλωσσικό δυναμικό του παιδιού ή του ενήλικα, μπορεί να κρίνει αν χρήζει θεραπευτικής παρέμβασης και να χαράξει ένα πρόγραμμα αποκατάστασης προσαρμοσμένο πάντα στις ανάγκες του ατόμου. Ο λογοθεραπευτής πρέπει να ενισχύει με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο την ικανότητα του ατόμου να επικοινωνεί και στόχος του είναι η γενίκευση αυτής της ικανότητας στο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον.

Επιπλέον, πέρα από την επικοινωνία, η λογοθεραπεία στοχεύει στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του. Στη θεραπεία συμπεριλαμβάνεται και η οικογένεια, η οποία αποτελεί όχι μόνο ένα σημαντικό βοήθημα, αλλά και ένα βασικό κομμάτι της λογοθεραπευτικής παρέμβασης. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο λογοθεραπευτής παραπέμπει σε άλλες ειδικότητες (παιδίατρους, ωτορινολαρυγγολόγους, παιδοψυχίατρους, ψυχολόγους, εργοθεραπευτές κ.α.), για αξιολόγηση ή θεραπεία, όταν χρειάζεται, αλλά και συνεργάζεται στενά με τις άλλες ειδικότητες που παρακολουθούν το περιστατικό, καθώς επίσης ενημερώνει, συμβουλεύει και υποστηρίζει τους γονείς ή τον ενήλικο για τη διαταραχή και το πρόγραμμα αποκατάστασης που σε κάθε περίπτωση πραγματοποιείται. Όλα όμως τα παραπάνω γίνονται με γνώμονα το σεβασμό στην προσωπικότητά του ατόμου που παρουσιάζει κάποιο πρόβλημα λόγου και η σχέση λογοθεραπευτή – θεραπευόμενου χαρακτηρίζεται πάντα από ζεστασιά και δημιουργικότητα η οποία υποστηρίζει τις ανάγκες του.