ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Οι γονείς παίζουν σημαντικό ρόλο  στην ανάπτυξη της ομιλίας και του λόγου των παιδιών τους καθώς είναι τα πρώτα άτομα με τα οποία τα παιδιά έρχονται σε επαφή. Από τη βρεφική κιόλας ηλικία οι γονείς δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν τη μωρουδίστικη διάλεκτο νομίζοντας ότι το παιδί θα καταλάβει καλύτερα. Ο γονέας πρέπει να προσέχει πρώτα τη δική του γλώσσα, να προσφέρει στο παιδί μια πρότυπη ομιλία κι όχι να επαναλαμβάνει τη γλώσσα του μωρού. Πρέπει να φροντίζει γενικά για τη δημιουργία ενός καλού γλωσσικά και κανονικού ψυχικά περιβάλλοντος και να αποφεύγει την υπερπροστασία, γιατί αυτή δημιουργεί τα γλωσσικά νωθρά παιδιά. Η συμβουλή των ειδικών είναι να μιλούν στα παιδιά καθαρά, χρησιμοποιώντας μορφασμούς και έντονη βλεμματική επαφή. Λόγω του ότι αποτελούν το κατάλληλο πρότυπο ομιλίας, θα πρέπει να χρησιμοποιούν ήρεμη και σταθερή ομιλία με σκοπό το παιδί να τους μιμηθεί. Μιλώντας στο παιδί με απλές και σημαντικές λέξεις και αν είναι εφικτό να χρησιμοποιούνται οι  ίδιες λέξεις κάθε φορά που θέλουν να εκφράσουν πρόσωπα, αντικείμενα ή ζώα. Οι γονείς θα πρέπει να αφιερώνουν αρκετό χρόνο  στη λεκτική αλληλεπίδραση με το παιδί σε αυτό το χρονικό διάστημα. 

Ο γονέας, χρειάζεται να φροντίζει την υγιεινή του στόματος και γενικά του σώματος του παιδιού,

να αποφεύγει τις ξενόγλωσσες νταντάδες και να προσέχει πολύ τα ξένα πρόσωπα που θα αναλάβουν τη φροντίδα του παιδιού. Το ζήτημα της εκμάθησης των ξένων γλωσσών έχει δημιουργήσει ένα παιδαγωγικό - ψυχολογικό πρόβλημα στον τόπο μας. Φιλόδοξοι κι ανυπόμονοι γονείς βιάζονται να μάθουν στα παιδιά τους νωρίς όσο το δυνατόν περισσότερες γλώσσες, χωρίς να ξέρουν πόσο καταστρέφουν όχι μόνο τη γλωσσική - αλλά κυρίως την ψυχοπνευματική τους εξέλιξη. Η εκμάθηση των ξένων γλωσσών πρέπει να γίνεται μετά τα έξι έτη.

Από το πρώτο έως το πέμπτο έτος οι γονείς θα πρέπει να κατανοούν τυχόν εκφραστικά λάθη του παιδιού καθώς είναι απόλυτα φυσιολογικό, αλλά και να επιβραβεύουν κάθε επιτυχή προσπάθεια ομιλίας και επικοινωνίας. Τρόποι επιτυχούς επικοινωνίας και εκπαίδευσης αποτελούν τα παιχνίδια και οι καθημερινές δραστηριότητες. Η προσπάθεια επέκτασης της ομιλίας του παιδιού μέσω εποπτικού υλικού, ενίσχυση της συζήτησης, καρτών κλπ, θα βοηθήσουν σημαντικά στην ανάπτυξη του λόγου.

Η μητέρα στηριζόμενη στο ένστικτό της, μπορεί να εφαρμόσει την πανάρχαια παράδοση του μητρικού σχολείου στη γλωσσική φυσική αγωγή δηλαδή, τα νανουρίσματα, τα ταχταρίσματα, τα λαϊκά νηπιακά τραγούδια και παιχνίδια. Στην προσχολική ηλικία, οι συζητήσεις του παιδιού αυξάνονται, αρχίζει να περιγράφει πρόσωπα, καταστάσεις ή διάφορες δραστηριότητες που πραγματοποιεί στο νηπιαγωγείο. Πλέον οι γονείς μπορούν να διαβάσουν κάποιο βιβλίο – παραμύθι με το παιδί, να ξεφυλλίσουν τις σελίδες έτσι ώστε να περιγράφει χρησιμοποιώντας και τη φαντασία του βάση των εικόνων. Το βασικό πόρισμα είναι πως οι γονείς οφείλουν να είναι ήρεμοι και υπομονετικοί ακροατές και φυσικά να μην πιέζουν  το παιδί τους να επαναλάβει συγκεκριμένα πράγματα.

Τέλος, ο γονέας δεν έχει δικαίωμα να κρύβει τα παθολογικό ελάττωμα του παιδιού του, δεν επιτρέπεται να αυταπατάται, να περιμένει τη φύση ή τη μοίρα ή να καταφεύγει σε γιατροσόφια. Απαιτείται να πάει όσο το δυνατό πιο νωρίς το παιδί του σε ειδικό γιατρό ή παιδαγωγό, να τον εμπιστευθεί και αν ακόμη φταίει ο ίδιος να έχει το θάρρος να το παραδεχτεί.

Παρακάτω επισυνάπτω ένα παιχνίδι γλωσσικών δραστηριοτήτων από Ελληνικό Δημοτικό Σχολείο στο Βούπερταλ!